Βράχος

Για πιο κοσμοπολίτικες καταστάσεις.

Όρμος του Οδυσσέα

Για καταστάσεις πιο κοντά στη φύση.

Ακρωτήρι

Κοντά στην Καστροσυκιά

Αντίπαξοι

Βουτούμι. Η πιο γαλάζια παραλία του Ιονίου

Η άμμος του Ιονίου

Δεν κολλάει δεν λερώνει!

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Βουτούμι

Το Βουτούμι  είναι η πιο ωραία παραλία των Αντίπαξων και μάλλον η ωραιότερη παραλία του Βόρειου Ιονίου. Για όποιον βρίσκεται στην Ήπειρο, ο καλύτερος τρόπος να επισκεφθεί τους Αντίπαξους είναι με καραβάκι, με ημερήσια κρουαζιέρα από την Πάργα. Τα δρομολόγια ξεκινούν από τις 9 το πρωί και καλό θα είναι να έχετε βγάλει τα εισιτήρια από την προηγούμενη τουλάχιστον.

Αν θέλετε να κολυμπήσετε στο Βουτούμι και να το ευχαριστηθείτε, μην το αφήνετε στην τύχη: Επιλέξτε τα καραβάκια που δένουν εκεί και σας αφήνουν για 2-3 ώρες στην παραλία, γιατί είναι άλλα που δεν δένουν, αλλά απλώς πλησιάζουν πολύ την παραλία, οι επιβάτες κατεβαίνουν από τις σκάλες του καραβιού στη θάλασσα ή πηδούν στο νερό και πηγαίνουν κολυμπώντας στην παραλία με χρόνο παραμονής κάνα μισάωρο μέχρι να επιβιβαστούν και πάλι.

Το πρώτο που παρατήρησα κατεβαίνοντας στην παραλία ήταν το μαγαζάκι που φαινόταν ανάμεσα στα δέντρα ψηλά στο βουναλάκι της νότιας πλευράς της που βλέπετε κι εσείς στην παρακάτω φωτογραφία (κάντε κλικ για μεγέθυνση).

Άρχισα να κατευθύνομαι προς τα εκεί για να δω αν υπάρχει μονοπάτι για να ανέβω πάνω. Σκέφτηκα ότι η θέα από εκεί θα ήταν υπέροχη, και για να κάνω μερικές λήψεις της παραλίας από ψηλά.

Η όψη της παραλίας από αυτή τη μεριά ήταν ακόμα καλύτερη, μιας και είχα τον ήλιο πίσω μου χωρίς αντηλιά και αντανακλάσεις. Αυτό το χρώμα των νερών είναι το κάτι άλλο! Αυτό αντιγράφουν και οι κατασκευαστές πισινών και βάφουν τα τοιχώματά τους με αυτό το υπέροχο γαλάζιο.


Όντως στην άκρη της παραλίας άρχιζαν κάποια σκαλιά που κατευθύνονταν προς τα πάνω. Άρχισα να τα ανεβαίνω. Δεν ήταν και λίγα! Ξεπερνούσαν τα 100 αλλά η διαδρομή ανάμεσα στη σκιά των δέντρων ήταν ευχάριστη και μείωνε την κούραση. Σε λίγο αντίκρισα την πινακίδα που βλέπετε παρακάτω:

Εστιατόριο! Και καφέ βέβαια. Η ονομασία ταιριαστή "Bella Vista" δηλ. "Ωραία θέα". Πράγματι η θέα είναι καταπληκτική και το να πιάσεις κάποιο από τα ακριανά τραπέζια θα είναι η τέλεια επιλογή.

Μιας και το καραβάκι θα μας πήγαινε μετά στον Γάιο, την πρωτεύουσα των Παξών, για φαγητό, κάθισα μόνο για ένα φραπεδάκι. Οι τιμές, από ό,τι είδα, δεν ήταν εξωφρενικές όπως ίσως θα περίμενε κανείς σε ένα μέρος που δεν έχει άλλες επιλογές και η θέα είναι υπέροχη.


Καταπληκτικά χρώματα, έτσι; Δε θα παραμείνω όμως να κοιτάζω μόνο το τοπίο και τη θάλασσα! Ξέρω από παλιότερη επίσκεψή μου ότι τα νερά είναι φανταστικά για κολύμπι και ο βυθός με τη λευκή άμμο ευχάριστος στο πάτημα. Αρχίζω λοιπόν το κατέβασμα και κάνω ακόμα μια λήψη ανάμεσα από τα δέντρα που σκεπάζουν τη σκάλα.

Το κολύμπι ακριβώς όπως το περίμενα. Ο γιαλός βαθαίνει πολύ ομαλά παραμένοντας για αρκετό διάστημα με το νερό ως τον λαιμό και στη συνέχεια βαθαίνει περισσότερο. Έξω στην άκρη υπάρχει μια λωρίδα άμμου πλάτους από 1 ως 1,5 μ. και στη συνέχεια χοντρές κροκάλες.  Ομπρέλα δεν στήνεται εύκολα παρά μόνο με την τεχνική του σωρού από πέτρες που την συγκρατούν. 

Η ώρα όμως πέρασε και το καραβάκι γύρισε και πάλι να πάρει τους επιβάτες του. Όπως είπα, δένει στην ξύλινη αποβάθρα για αποβίβαση και επιβίβαση, στο ενδιάμεσο όμως απομακρύνεται γιατί έρχονται κι άλλα μικρά καραβάκια να ξεφορτώσουν.

Πρέπει να πω ότι όταν θα επιλέξετε την κρουαζιέρα σας στην Πάργα, έχετε δύο επιλογές: Ή θα επιλέξετε την κρουαζιέρα που κάνει τον γύρο των Παξών και ίσως σταματήσει για λίγο στο Βουτούμι ή τη Βρίκα, ή θα επιλέξετε αυτή που πηγαίνει πρώτα σε μια μεγάλη σπηλιά στο δυτικό (πίσω) μέρος των Παξών και στη συνέχεια στο Βουτούμι ή τη Βρίκα για 2 και κάτι ώρες. Αυτή την δεύτερη επέλεξα εγώ. 

Όπως έγραψα και στο άρθρο για την Πάργα, Το κόστος της κρουαζιέρας είναι 20 - 25 ευρώ το άτομο (ανάλογα με το καραβάκι) και το πρόγραμμα είναι: 2 ώρες μπάνιο στο Βουτούμι, μισή ώρα μπάνιο σε μια μεγάλη σπηλιά στο δυτικό μέρος των Παξών και δυόμισι ώρες για φαγητό στον Γάιο, την πρωτεύουσα των Παξών. Τα έξοδα του φαγητού δικά σας βέβαια. Αναχώρηση κατά τις 9 με 10 το πρωί και επιστροφή κατά τις 5-6 το απόγευμα. Επειδή όμως δεν έχουν όλα τα καραβάκια τα ίδια δρομολόγια και τον ίδιο χρόνο στάσης στις παραλίες, διευκρινίστε το πριν βγάλετε εισιτήρια.

Αν βρείτε καραβάκι που αντί να πηγαίνει στο Βουτούμι, πηγαίνει στη Βρίκα για μπάνιο, το μόνο που θα χάσετε από το Βουτούμι είναι η υπέροχη θέα από την Bella Vista. Κατά τα άλλα και στη Βρίκα τα νερά είναι το ίδιο γαλάζια και η λωρίδα της άμμου φαρδύτερη στην παραλία. Είχα πάει πριν πολλά χρόνια και θα γράψω σχετικά όταν την επισκεφτώ ξανά. 

Αν βρεθείτε στην Πάργα και έχετε μια μέρα στη διάθεσή σας, μην αφήνετε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Πιστεύω ότι οι εικόνες και η εμπειρία θα σας μείνουν αξέχαστα.
Share:

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Κόκκινος Βράχος

Kokkinos Vrahos

Κινούμενοι από Ηγουμενίτσα προς Πρέβεζα, σε λιγότερο από 10 χιλιόμετρα απόσταση από το τέλος της Εγνατίας θα βρείτε την παραλία "Κόκκινος Βράχος". 

Ο χώρος για πάρκινγκ είναι περιορισμένος και θα δυσκολευτείτε να βρείτε θέση τις δύσκολες ώρες και μέρες, ιδίως στην υψηλή σεζόν. Οι λιγοστές θέσεις βρίσκονται ακριβώς πάνω από το υπαίθριο μαγαζί, και εφόσον βρείτε εκεί να παρκάρετε, δε θα χρειαστεί να περπατήσετε καθόλου.

Βλέποντας το χρώμα των πετρών του τοίχου του πάρκινγκ, αλλά και των πλακόστρωτων του μαγαζιού με την ροζ απόχρωση, γίνεται εύκολα κατανοητό πού οφείλει το όνομά της η παραλία.


Το παραθαλάσσιο μαγαζί (μία ημι-πρόσκαιρη ανοιχτή κατασκευή - μπαρ και όχι κανονικό οίκημα) βρίσκεται στη βάση μιας μίνι χερσονήσου με δύο επίσης μίνι παραλίες δεξιά και αριστερά από αυτό. Οι παραλίες μπορεί να μην κερδίζουν εύσημα για το γιαλό τους, μιας και είναι τεχνητός με ψηφίδα, αλλά το περιβάλλον είναι πολύ ευχάριστο για καφέ - αναψυκτικό αλλά και ποτό το βράδυ, χωρίς να αποκλείουμε και το κολύμπι βέβαια.

Μπάνιο έκανα στην αριστερή παραλία η οποία είναι στρωμένη με ψηφίδα στην άκρη, χωρίς αυτό να ενοχλεί ιδιαίτερα. Ο βυθός μέσα είχε βότσαλα αλλά ήταν και καθαρός σε αρκετά σημεία. Παρόμοια περίπου είναι και η δεξιά παραλία με μικρές διαφορές.

Οι δύο παραλίες διαχωρίζονται από τη μικρή χερσόνησο, αλλά μπορεί να πάει κανείς και κολυμπώντας, όχι όμως όταν έχει κύμα, γιατί θα χρειαστεί να περάσετε στην άκρη της, η οποία έχει βράχια και πέτρες εκεί που ενώνεται με τη θάλασσα.


Τα τραπεζοκαθίσματα φτάνουν μέχρι την άκρη της μίνι χερσονήσου, αλλά τα περισσότερα είναι σκορπισμένα ανάμεσα στη σκιά των ελαιόδεντρων και των ψάθινων ομπρελών. Το πάντρεμα του φυσικού με το ανθρωπογενές περιβάλλον είναι αρκετά επιτυχημένο και δημιουργεί μια ευχάριστη διάθεση. Για την ώρα το βάζω number 1 για καφέ μαζί με το Νικόπολις Κλαμπ (Κανάλι Πρέβεζας) γιατί καθένα έχει το δικό του χαρακτήρα.

Δε θα δυσκολευτείτε καθόλου να βρείτε τη γωνιά που σας ταιριάζει (αρκεί να υπάρχει ελεύθερη), γιατί τέτοιες υπάρχουν πολλές και με διαφορετικά χαρακτηριστικά: δίπλα στη θάλασσα, στη σκιά, πάνω από την παραλία, στο μπαρ, στην άκρη της "μύτης" κτλ. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που θα θελήσετε να ξαναπάτε.
Έχω πιει το φρέντο μου και στην "μύτη" της χερσονήσου, κάτω από ομπρέλα, αλλά και στη σκιά των δέντρων και ήταν το ίδιο ευχάριστα και τα δύο.
Share:

Ελιά

Elia
Η Ελιά  είναι μια μικρή παραλία με χοντρά βότσαλα. Ο δρόμος που οδηγεί σ' αυτή από την εθνική Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας δεν έχει στρωθεί ακόμα με άσφαλτο και θέλει λίγο προσοχή σε κάποια σημεία που εξέχουν μεγάλες πέτρες. Ευτυχώς η απόσταση από την άσφαλτο είναι πολύ μικρή, σε ένα λεπτό θα έχετε φτάσει σε ένα αρκετά ευρύχωρο πλάτωμα που χωράει μερικά αυτοκίνητα.

Από εδώ θα χρειαστεί να κατεβείτε περίπου 50 σκαλιά για να αντικρίσετε τελικά τη θάλασσα να ξεπροβάλλει ανάμεσα από τα δέντρα. Όπως θα δείτε, σε ένα αρκετά μεγάλο τμήμα της παραλίας τα δέντρα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα προσφέροντας τη φυσική τους σκιά στους επισκέπτες της. Αν δεν έχετε ομπρέλα, δεν σας χρειάζεται, αρκεί να προλάβετε να πιάσετε μια σκιερή θέση. Μην ψάχνετε για ξαπλώστρες και καντίνες. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα. Αν θέλετε να προμηθευτείτε νερό ή καφέ, μπορείτε να το κάνετε στο καφέ "Άνεμος" του βενζινάδικου που βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στην εθνική.

 Η παραλία δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Με δυσκολία φτάνει τα 100 μέτρα από άκρη σε άκρη και είναι σπαρμένη με μεγάλα πατατο-βότσαλα μέσα και έξω από το νερό τα οποία σε εξαναγκάζουν στη γνωστή "ζεϊμπεκιά" κατά την είσοδο και την έξοδο στη θάλασσα (παρακάτω εικόνες). Υπάρχουν όμως και σημεία με χαλίκι ή λίγο άμμο. Τα νερά βαθαίνουν σχετικά ομαλά και φαίνονται καθαρά.


Το μεγάλο ατού της παραλίας όπως είπα είναι η φυσική σκιά που προσφέρουν τα δέντρα που βρίσκονται πίσω της. Αρκετοί την έχουν αράξει κάτω από τα δέντρα και απολαμβάνουν της δροσιά της φυσικής σκιάς με θέα τη θάλασσα.

Το άλλο που μου άρεσε σ' αυτή την παραλία ήταν η σκάλα της. Φτιαγμένη με πέτρα της περιοχής δένει πολύ όμορφα με το περιβάλλον. Εξάλλου αυτές οι παραλίες με τις σκάλες έχουν το κάτι ιδιαίτερο, έτσι δεν είναι;


===================================================
ΜΙΚΡΗ ΕΛΙΑ
===================================================

Όταν ρώτησα τους ντόπιους πώς ονομάζεται η παραλία που ανέφερα παραπάνω, μου είπαν "Ελιά". Αμέσως όμως έσπευσαν να μου εξηγήσουν ότι "Ελιά" λέγεται και μια μικρότερη παραλία λίγο πιο πέρα  της οποίας ο δρόμος που οδηγεί σ' αυτή στρώθηκε πρόσφατα με άσφαλτο σε ένα τμήμα της, όσο ήταν δημόσιο, γιατί παρακάτω είναι ιδιόκτητο όπως με πληροφόρησαν. Η νέα ασφαλτόστρωση γράφτηκε στον τύπο και αναφέρθηκε στα τοπικά μέσα ότι στρώθηκε ο δρόμος για την Ελιά με αποτέλεσμα αυτοί που ήξεραν την παραπάνω παραλία ως Ελιά να δείχνουν λίγο συγχυσμένοι. Τέλος πάντων, άκουσα κάποιον να λέει, ας πούμε αυτήν τη μικρή παραλία με την νέα ασφαλτόστρωση "Μικρή Ελιά". Και έτσι υιοθέτησα την πρόταση.

Επισκέφτηκα την παραλία αλλά δεν θα τη σύστηνα, για την ώρα τουλάχιστον. Η ασφαλτόστρωση είναι μόνο για μερικά μέτρα. Έτσι κι αλλιώς δεν απέχει πολύ από το δρόμο. Το κακό είναι ότι παρακάτω που είναι χωματόδρομος, είναι κακοτράχαλος και στο τέλος του το πλάτωμα για αναστροφή είναι πολύ μικρό και θα δυσκολευτείτε να γυρίσετε, προσέχοντας να μην σπάσετε το αυτοκίνητο στις πέτρες που εξέχουν από το χώμα.

Το μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία είναι σχεδόν χαμένο ανάμεσα στα δέντρα και τα φυτά,  ενώ στο τέλος του, που καταλήγει στη θάλασσα, ήταν γεμάτο σκουπίδια. Γενικά ο τόπος μύριζε και θύμιζε... "ναρκοπέδιο".
Η παραλία είναι πιο μεγάλη από την Ελιά σε μήκος, αν και διακόπτεται από βραχάκια κατά τόπους, αλλά με πάρα πολύ μικρό πλάτος, σε σημείο που δε θα την έλεγε κανείς παραλία. Η μορφολογία της ήταν περίπου όπως της Ελιάς με χοντρά βότσαλα αλλά πολύ χαμηλά δεντράκια και θάμνους που θα πρέπει να συρθείς από κάτω τους για σκιά.

Share:

Κάμπινγκ Καλάμι

Kalami
Το Κάμπινγκ Καλάμι βρίσκεται εδώ πολλά χρόνια, έτσι τα δέντρα του είναι ψηλά και υπάρχει αρκετή φυσική σκιά. Η μικρή του παραλία επαρκεί ίσα ίσα για τους παραθεριστές του οπότε και η διαχείριση του κάμπινγκ δεν παραχωρεί θέσεις πάρκινγκ για τους επισκέπτες. Παλιότερα που το έκανε, γινόταν το αδιαχώρητο στην παραλία και οι πελάτες έκαναν παράπονα για τη φασαρία που δημιουργούνταν από τους επισκέπτες, οπότε μπήκε και πινακίδα στην είσοδο που σας προειδοποιεί να αφήσετε το αυτοκίνητό σας απ' έξω: "Είσοδος μόνο για διανυκτέρευση". Και ο χώρος απ' έξω είναι πολύ περιορισμένος για πάρκινγκ στην άκρη του δρόμου. Ακόμα και πεζοί να περάσετε, ο φύλακας της εισόδου θα σας ρωτήσει τι θέλετε. Εγώ είπα απλά ότι θέλω να δω τους χώρους και την παραλία και μου επιτράπηκε η είσοδος χωρίς περισσότερες εξηγήσεις. Αν πείτε ότι θέλετε να πάτε στην παραλία, θα σας υποδείξουν κάτι σκάλες που οδηγούν εκεί, από ό,τι μου είπαν, αλλά ξέχασα να τις εντοπίσω πού βρίσκονται ακριβώς. Θα σας βοηθήσει όμως σ' αυτό ο φύλακας πιστεύω.

Το κάμπινγκ από ότι είδα φιλοξενεί πάρα πολλούς ξένους. Είδα πολλά ιταλικά και γερμανικά αυτοκίνητα και τροχόσπιτα. Μόλις μπαίνετε, αφού προσπεράσετε κάποιους βοηθητικούς χώρους, θα αντικρίσετε το εστιατόριο το οποίο είναι μισοκρυμμένο από τα αναρριχητικά φυτά και τα λουλούδια που το περιβάλλουν.

Κατηφορίζοντας αντικρίζετε τη θάλασσα που ξεπροβάλλει πολύ όμορφη ανάμεσα από τα δέντρα. Το τελευταίο επίπεδο του κάμπινγκ είναι αρκετά υπερυψωμένο από την παραλία με την οποία χωρίζεται από έναν ψηλό τοίχο. Αυτοί που είναι σε αυτό το επίπεδο έχουν και την καλύτερη θέση, μιας και εκτός από την ωραία θέα, έχουν και την παραλία δίπλα τους.


Η παραλία είναι στρωμένη με ψηφίδα έξω, ενώ μέσα στο νερό μπορεί να συναντήσετε και χοντρότερα βότσαλα σε κάποια σημεία. Η θάλασσα όπως και ο έξω χώρος φαίνονταν καθαρά και το ωραίο είναι ότι σε αρκετά σημεία η σκιά των δέντρων έκανε περιττή τη χρήση της ομπρέλας. Δεν έκανα μπάνιο εδώ, μιας και ήρθα μόνο για μια φωτογραφική γνωριμία, αλλά από ό,τι είδα, τα νερά βαθαίνουν αρκετά ομαλά.



Το περιβάλλον ήταν πολύ ήσυχο γενικά, θα έλεγα γαλήνιο. Στην παραλία κάποιοι καθόταν στην καρεκλίτσα τους κάτω από τη σκιά των δέντρων και διάβαζαν το βιβλίο τους δίπλα στη θάλασσα. Γενικά το όλο σκηνικό σου έδινε μια αίσθηση ηρεμίας και χαλάρωσης.

 Γενικά δε θα έλεγα ότι είναι η παραλία που θα επισκεπτόμουν ειδικά για μπάνιο,  αλλά αν ήμουν κατασκηνωτής και ήθελα να στήσω τη σκηνή μου ή το τροχόσπιτό μου στην περιοχή, θα έλεγα ότι θα άξιζε μια δοκιμή, ιδίως αν έβρισκα μια θέση στο τελευταίο επίπεδο πάνω ακριβώς από την παραλία.

Share:

Γάτα

Gata
Μέχρι πριν από μερικά χρόνια σ' αυτήν την παραλία  πήγαινε κανείς μόνο πεζός από μονοπάτι ή με σκάφος από τη θάλασσα. Από ό,τι πληροφορήθηκα από τους ντόπιους η τοποθεσία ήταν έτοιμη να παραδοθεί σε πετρελαϊκή εταιρία για να εγκαταστήσει τις δεξαμενές της, αλλά την τελευταία στιγμή αυτό αποφεύχθηκε με πρωτοβουλία της τοπικής αρχής και μάλιστα ανοίχτηκε δρόμος ώστε να αξιοποιηθεί τουριστικά και να βρεθούν προ τετελεσμένων όσοι ήθελαν να την εκμεταλλευτούν διαφορετικά. Κάποιοι λένε ότι ακόμα εκκρεμεί η υπόθεση, αλλά από τη στιγμή που άρχισε ο κόσμος να πηγαίνει εκεί για μπάνιο, το βρίσκω απίθανο να τολμήσουν να την... εξαφανίσουν. Πιστεύω ότι η κίνηση για το άνοιγμα του δρόμου αποδείχτηκε πολύ έξυπνη τελικά.

Λοιπόν για να φτάσετε εκεί θα πρέπει να προσέξετε ερχόμενοι από Ηγουμενίτσα στο σημείο που στα αριστερά σας υπάρχουν κάποιες σκαμμένες στροφές και έχει δημιουργηθεί ένας χώρος σαν νταμάρι, κάπου εκεί κοντά θα δείτε στο δεξί σας χέρι την παραπάνω πινακίδα που λέει απλά Beach και έχει μια ζωγραφισμένη γαλάζια γάτα.

Η απόσταση από την εθνική είναι πολύ μικρή. Σε ένα λεπτό θα έχετε φτάσει. Ο δρόμος δεν έχει ασφαλτοστρωθεί ακόμα, αλλά άκουσα ότι είναι μέσα στα άμεσα σχέδια. Στο τέλους του δρόμου υπάρχει ένα αρκετά ευρύχωρο πλάτωμα - πάρκινγκ που χωράει αρκετά αυτοκίνητα και στην άκρη του προς τη μεριά της θάλασσας μια καντίνα.

Από την καντίνα ξεκινάει και ο διάδρομος που καταλήγει στην παραλία μερικά μέτρα πιο κάτω.
Αυτό που κάνει αυτή την παραλία πολύ συμπαθητική είναι το μικρό της μέγεθος, τα μεγάλα άσπρα βότσαλα (οπτικά εννοώ), τα δέντρα δίπλα της και τα τραπεζάκια και οι ξαπλώστρες στη σκιά των δέντρων. Και η πιο σούπερ ομπρέλα δε φτάνει τη σκιά ενός δέντρου. Τις πολύ ζεστές μέρες του καλοκαιριού, οι παραλίες με φυσική σκιά είναι ό,τι καλύτερο, κι αυτή εδώ είναι μία από αυτές. Θυμηθείτε την στον επόμενο καύσωνα.

Ο καντινιέρης το σκέφτηκε πρακτικά το θέμα. Τα τραπεζάκια με τις καρέκλες καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο και μπορούν να φιλοξενήσουν πολύ περισσότερο κόσμο από ό,τι οι ξαπλώστρες. Έτσι λοιπόν όπου υπήρχε φυσική σκιά, έβαλε μερικά τραπεζοκαθίσματα κάθε είδους!

Όπου δεν υπήρχε τέλεια σκιά, μπήκαν μερικές ομπρέλες και ξαπλώστρες. Ο καντινιέρης φαίνεται μερακλής, γιατί την τελευταία φορά που πήγα, σε αρκετά τραπέζια είχε απλώσει κάτω στο χώμα πλαστικό χλοοτάπητα ο οποίος δίνει μια πολύ πιο καλή αίσθηση στα γυμνά πόδια από ό,τι το καφέ χώμα, χωρίς να χαλάει τη φυσικότητα του περιβάλλοντος, γιατί πάνω του υπάρχουν και τα σκόρπια φύλλα που πέφτουν από τα δέντρα δίνοντας στο τέλος μια πολύ ρεαλιστική αίσθηση.

Η παραλία έχει άσπρο χοντρό βότσαλο μέχρι και μέγεθος πατάτας έξω, αλλά και μεγαλύτερα μέσα στο νερό. Τα νερά βαθαίνουν σχετικά ομαλά, δεν είναι ρηχά αλλά φαίνονται πολύ καθαρά.

Πιστεύω να πήρατε μια ιδέα. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου άρεσε αυτή η μικρή παραλία, παρά τα μεγάλα της βότσαλα που δεν είναι και τόσο φιλικά στο περπάτημα όπως είναι η άμμος ή το ψιλό βοτσαλάκι.

Κάτι άλλο που θα πρέπει να έχετε υπόψιν σας όσοι έρχεστε από Εγνατία οδό και θέλετε να βουτήξετε κατευθείαν στη θάλασσα: Η παραλία Γάτα είναι η πιο κοντινή παραλία στην έξοδο της Εγνατίας!
Share:

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Δρέπανος

DrepanosΟ Δρέπανος μαζί με το Μακρυγιάλι είναι μια τεράστια ενιαία παραλία που φτάνει σχεδόν τα 4 χιλιόμετρα από άκρη σε άκρη. Η διαφορετική ονομασία τους είναι περισσότερο για να κατατοπίζεται κανείς ευκολότερα. Η παραλία Δρέπανος αρχίζει από την νότια άκρη του όπου βρίσκεται και το ομώνυμο κάμπινγκ και φτάνει μέχρι το σημείο που ο δρόμος κάνει ένα αναγκαστικό ζιγκ ζαγκ για να παρακάμψει έναν υποσταθμό της ΔΕΗ που διακόπτει τη συνέχειά του. Το τελευταίο χιλιόμετρο της παραλίας από εκεί και πάνω ονομάζεται Μακρυγιάλι.

Σε όλο το μήκος της παραλίας ο δρόμος βρίσκεται ακριβώς πίσω της με δεντροστοιχίες και στις δυο πλευρές του στο μεγαλύτερο τμήμα του. Θα βρείτε πολλές καντίνες σε αρκετά σημεία. Άλλες φορές πάνω στο δρόμο και άλλες στο πίσω μέρος της παραλίας.

Εκτός όμως από τις καντίνες, μέχρι πρόσφατα υπήρχαν και τρία μεγάλα μαγαζιά - beach bar με οργανωμένους χώρους. Κάπου μέσα στο 2016 όμως τα δύο από αυτά κατεδαφίστηκαν, οπότε έμεινε μόνο το πρώτο, το οποίο θα το συναντήσετε αμέσως μετά το κάμπινγκ, που ήταν το μεγαλύτερο αλλά και το αρχαιότερο και προφανώς το μόνο νόμιμο. Όπως βλέπετε και στην πινακίδα της εισόδου, οι ξαπλώστρες είναι δωρεάν για τους πελάτες και ο φραπές έχει 2 ευρώ μόνο.

Το συγκεκριμένο μαγαζί έχει και χώρους πρασίνου με τα τραπέζια και τις καρέκλες στο γρασίδι, κάτω από τη σκιά των δέντρων ή κάτω από ομπρέλες στα σημεία που δεν υπάρχει φυσική σκιά. Επίσης υπάρχει και εστιατόριο που από ό,τι είδα το προτιμούν πολλοί από τους παραθεριστές και λουόμενους, πίσω ακριβώς από τις ομπρέλες της παραλίας.


Όλη η παραλία του Δρέπανου είναι με ψιλή άμμο που συνεχίζει και μέσα στο νερό. Αυτό είναι βέβαια ο παράδεισος για τα παιδιά και τις οικογένειες, μιας μιας και τα νερά είναι πολύ ρηχά.


Αν και ρηχά τα νερά, τα παιδάκια χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή όταν βρίσκονται στο νερό. Έτσι στην παραλία εκτός από τα τραμπολίνο, που υπάρχουν δίπλα από το μαγαζί, υπάρχει και πύργος ναυαγοσώστη και όπως βλέπετε βρίσκεται στη θέση του και επιτηρεί το χώρο. Επίσης υπάρχουν και ντους σε κάποια σημεία που θα τα εντοπίσετε εύκολα.

Σε όσους αρέσουν τα παιχνίδια στην άμμο πάντως, στον Δρέπανο θα έχουν μια καλή ευκαιρία να διαγωνιστούν στις δημιουργίες τους:

Επίσης ένα σκηνικό που θα δείτε να επαναλαμβάνεται σε όλον τον Δρέπανο είναι οι διάφοροι αλλοδαποί μικροπωλητές που πουλάνε ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, από CD και γυαλιά ηλίου μέχρι τσάντες και άλλα διάφορα.

Share:

Μονολίθι Beach

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Translate - Μεταφραση

LIKE ΣΤΟ FACEBOOK