Βράχος

Για πιο κοσμοπολίτικες καταστάσεις.

Σκάλα

Για καταστάσεις πιο κοντά στη φύση.

Ακρωτήρι

Κοντά στην Καστροσυκιά

Αντίπαξοι

Βουτούμι. Η πιο γαλάζια παραλία του Ιονίου

Η άμμος του Ιονίου

Δεν κολλάει δεν λερώνει!

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Ελιά

Elia
Η Ελιά  είναι μια μικρή παραλία με χοντρά βότσαλα ή μάλλον δύο μικρές παραλίες καλύτερα (διαβάστε παρακάτω) μεταξύ Ηγουμενίτσας και Πλαταριάς. Ο δρόμος που οδηγεί εκεί από την εθνική Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας δεν έχει στρωθεί με άσφαλτο και θέλει λίγο προσοχή σε κάποια σημεία που εξέχουν μεγάλες πέτρες. Ευτυχώς η απόσταση από την άσφαλτο είναι πολύ μικρή, σε δύο λεπτά θα έχετε φτάσει σε ένα αρκετά ευρύχωρο πλάτωμα που χωράει μερικά αυτοκίνητα.

Στα δεξιά από την κορυφή αυτού του πλατώματος, αν κοιτάξετε προσεκτικά, θα διακρίνετε την αρχή μιας πέτρινης σκάλας η οποία φαίνεται να κατεβαίνει μέσα στα δέντρα. Από εδώ θα χρειαστεί να κατεβείτε περίπου 50 σκαλιά για να αντικρίσετε τελικά τη θάλασσα να ξεπροβάλλει ανάμεσα από τα δέντρα. Όπως θα δείτε, σε ένα αρκετά μεγάλο τμήμα της παραλίας τα δέντρα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα προσφέροντας τη φυσική τους σκιά στους επισκέπτες της.

Αν δεν έχετε ομπρέλα, δεν σας χρειάζεται, αρκεί να προλάβετε να πιάσετε μια σκιερή θέση. Μην ψάχνετε για ξαπλώστρες και καντίνες. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα. Αν θέλετε να προμηθευτείτε νερό ή καφέ, μπορείτε να το κάνετε στο καφέ "Άνεμος" του βενζινάδικου που βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στην εθνική.

 Η παραλία δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Με δυσκολία φτάνει τα 100 μέτρα από άκρη σε άκρη και είναι σπαρμένη με μεγάλα πατατο-βότσαλα μέσα και έξω από το νερό τα οποία σε εξαναγκάζουν στη γνωστή "ζεϊμπεκιά" κατά την είσοδο και την έξοδο στη θάλασσα (παρακάτω εικόνες). Υπάρχουν όμως και σημεία με χαλίκι ή λίγο άμμο. Τα νερά βαθαίνουν σχετικά ομαλά και φαίνονται καθαρά.


Το μεγάλο ατού της παραλίας όπως είπα είναι η φυσική σκιά που προσφέρουν τα δέντρα που βρίσκονται πίσω της. Αρκετοί την έχουν αράξει κάτω από τα δέντρα και απολαμβάνουν της δροσιά της φυσικής σκιάς με θέα τη θάλασσα.

Το άλλο που μου άρεσε σ' αυτή την παραλία ήταν η σκάλα της. Φτιαγμένη με πέτρα της περιοχής δένει πολύ όμορφα με το περιβάλλον. Εξάλλου αυτές οι παραλίες με τις σκάλες έχουν το κάτι ιδιαίτερο, έτσι δεν είναι; Εκτός αυτού, μετά τη "Γάτα" που είναι λίγο πιο πριν, είναι η επόμενη πιο κοντινή παραλία στην έξοδο της Εγνατίας οδού.


Το παρακάτω σύντομο βίντεο θα σας δώσει μια καλύτερη ιδέα για την παραλία:




Γυρίζοντας ξανά πίσω στο μεγάλο πλάτωμα που αφήσατε το αυτοκίνητο, θα δείτε ότι ο δρόμος συνεχίζει και ακόμα πιο κάτω και οδηγεί σε ένα μικρότερο πλάτωμα. Μη διανοηθείτε να συνεχίσετε πιο κάτω από αυτό με το αυτοκίνητο γιατί αυτό που φαίνεται σαν δρόμος, δεν είναι ούτε για 4Χ4. Εξάλλου σταματάει λίγα μέτρα παρακάτω και δεν κερδίζετε τίποτα.

Ευθεία προς τη θάλασσα υπάρχουν πάλι πέτρινα σκαλιά, λιγότερα εδώ, καμιά 20αριά, που οδηγούν σε μια μικρότερη παραλία από την προηγούμενη.

Στη μέση περίπου της σκάλας θα αντικρίσετε τη μικρή παραλία λίγα μέτρα πιο κάτω. 40 μέτρα όλα κι όλα με πέτρες μέσα στο βυθό, αλλά με πεντακάθαρα νερά που τις κάνει να ξεχωρίζουν με λεπτομέρεια. Τα νερά βαθαίνουν ομαλά.

Έξω στον γιαλό τα βότσαλα είναι μικρότερα από τη μεγάλη αδερφή της που βρίσκεται πιο δεξιά. Τις δυο παραλίες τις χωρίζει ένα αρκετά πλατύ τμήμα από βράχια που προεξέχουν μέσα στη θάλασσα.

Τη μέρα που την επισκέφθηκα, πιο νότια, σε άλλες παραλίες, είχε βάλει λίγο κυματάκι. Εδώ όμως τα πράγματα ήταν πολύ ήσυχα και τα νερά πολύ ευχάριστα για κολύμπι.




===================================================
ΜΙΚΡΗ ΕΛΙΑ
===================================================

Όταν ρώτησα τους ντόπιους πώς ονομάζεται η παραλία που ανέφερα παραπάνω, μου είπαν "Ελιά". Αμέσως όμως έσπευσαν να μου εξηγήσουν ότι "Ελιά" λέγεται και μια μικρότερη παραλία λίγο πιο πέρα  της οποίας ο δρόμος που οδηγεί σ' αυτή στρώθηκε πρόσφατα με άσφαλτο σε ένα τμήμα της, όσο ήταν δημόσιο, γιατί παρακάτω είναι ιδιόκτητο όπως με πληροφόρησαν. Η νέα ασφαλτόστρωση γράφτηκε στον τύπο και αναφέρθηκε στα τοπικά μέσα ότι στρώθηκε ο δρόμος για την Ελιά με αποτέλεσμα αυτοί που ήξεραν την παραπάνω παραλία ως Ελιά να δείχνουν λίγο συγχυσμένοι. Τέλος πάντων, άκουσα κάποιον να λέει, ας πούμε αυτήν τη μικρή παραλία με την νέα ασφαλτόστρωση "Μικρή Ελιά". Και έτσι υιοθέτησα την πρόταση.

Επισκέφτηκα την παραλία αλλά δεν θα τη σύστηνα, για την ώρα τουλάχιστον. Η ασφαλτόστρωση είναι μόνο για μερικά μέτρα. Έτσι κι αλλιώς δεν απέχει πολύ από το δρόμο. Το κακό είναι ότι παρακάτω που είναι χωματόδρομος, είναι κακοτράχαλος και στο τέλος του το πλάτωμα για αναστροφή είναι πολύ μικρό και θα δυσκολευτείτε να γυρίσετε, προσέχοντας να μην σπάσετε το αυτοκίνητο στις πέτρες που εξέχουν από το χώμα.

Το μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία είναι σχεδόν χαμένο ανάμεσα στα δέντρα και τα φυτά,  ενώ στο τέλος του, που καταλήγει στη θάλασσα, ήταν γεμάτο σκουπίδια. Γενικά ο τόπος μύριζε και θύμιζε... "ναρκοπέδιο".
Η παραλία είναι πιο μεγάλη από την Ελιά σε μήκος, αν και διακόπτεται από βραχάκια κατά τόπους, αλλά με πάρα πολύ μικρό πλάτος, σε σημείο που δε θα την έλεγε κανείς παραλία. Η μορφολογία της ήταν περίπου όπως της Ελιάς με χοντρά βότσαλα αλλά πολύ χαμηλά δεντράκια και θάμνους που θα πρέπει να συρθείς από κάτω τους για σκιά.

Share:

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Αϊ-Γιαννάκης

Η παραλία Αϊ-Γιαννάκης είναι η πρώτη παραλία της Πάργας που θα συναντήσετε όταν αφήνετε την εθνική Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας και στρίβετε προς Πάργα. Το σημείο που θα αφήσετε ξανά τον δρόμο για να αρχίσετε να κατεβαίνετε προς την παραλία απέχει 6 χμ. από την κεντρική διασταύρωση της εθνικής, ενώ θα χρειαστείτε ακόμα 2 χμ μέχρι κάτω. Από την Πάργα απέχει συνολικά 9 χμ.

Μόλις φτάσετε, θα δείτε ότι υπάρχει καντίνα ακριβώς πάνω από την παραλία αλλά και δύο διαζώματα ακόμα, πιο πάνω, που χρησιμεύουν ως πάρκινγκ, με αρκετή χωρητικότητα για τα δεδομένα της παραλίας.
Εδώ τα πράγματα είναι ήσυχα. Ο κόσμος που έρχεται εδώ διαλέγει την παραλία για την ησυχία της και τα καθαρά της νερά. Δεν είναι μεγάλη. Ίσα ίσα που ξεπερνάει τα 100 μ. στο μήκος.
Στημένες ομπρέλες δεν υπάρχουν εδώ, και ούτε στήνονται και τόσο εύκολα! Για αρκετές ώρες της ημέρας όμως υπάρχει η φυσική σκιά από το βουνό που υψώνεται απότομα στην πλάτη της.
Ο γιαλός είναι διάσπαρτος με βότσαλα, αλλά και στο νερό υπάρχουν πέτρες που δυσκολεύουν την πρόσβαση στη θάλασσα. Τα παπούτσια παραλίας είναι μια καλή επιλογή εδώ, αν δε θέλετε να χορέψετε τη ζεϊμπεκιά σας κατά της είσοδο στο νερό.
Κάτω από τον ψηλό τοίχο που συγκρατεί το έδαφος όπου είναι εγκαταστημένη η καντίνα υπάρχει ντους αλλά και καμπίνα - αποδυτήριο λίγο πιο πέρα.
Όπου δεν υπάρχει βράχος στην πλάτη της παραλίας, υπάρχει τοίχος που συγκρατεί το έδαφος. Το ίδιο συμβαίνει και στο δεξί της μέρος, αν και εκεί είναι πιο χαμηλός.
Στην αριστερή άκρη της θα βρείτε μια μίνι σπηλιά. Εκεί η σκιά είναι... μόνιμη αλλά η χωρητικότητά της είναι πολύ μικρή.
Όσοι δεν συνηθίζουν να μπαίνουν και πολύ στο νερό και δεν έχουν πώς να περάσουν τον χρόνο τους περιμένοντας την παρέα τους να κάνει το μπανάκι της, τα τραπεζάκια της καντίνας από πάνω θα είναι η τέλεια λύση.
Κάτω από τη σκιά των δέντρων και μερικά μέτρα πάνω από την παραλία προσφέρουν ωραίο περιβάλλον και θέα στη θάλασσα.
Και οι τιμές λογικότατες, αν λάβετε υπόψιν ότι εδώ δεν έχει φτάσει ακόμα το ηλεκτρικό ρεύμα και η τροφοδοσία της καντίνας γίνεται με γεννήτρια η οποία ευτυχώς είναι τοποθετημένη σε αρκετή απόσταση ώστε να μην ενοχλεί τους πελάτες της.
Όπως ανέφερα, η παραλία είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες της Πάργς. Η ησυχία και το φυσικό περιβάλλον είναι τα ατού της και πάντα υπάρχει κόσμος που τα εκτιμάει και τα δύο.

Σας άρεσε το άρθρο; Μοιραστείτε το στο Facebook:


Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:

Share:

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Βάλτος

Η παραλία του Βάλτου, είναι η μεγαλύτερη παραλία της Πάργας. Το μήκος της ξεπερνάει τα 900 μ., αλλά και το πλάτος της δεν είναι αμελητέο, σε κάποια σημεία φτάνει και τα 40 μ.

Για να πάτε εκεί, ή θα πάτε με το αυτοκίνητο από τον δρόμο που ανηφορίζει μέσα από την Πάργα ή από αυτόν που κατηφορίζει από τον δρόμο Πάργα - Σύβοτα, πιο ψηλά. Χωρίς αυτοκίνητο, μπορείτε να ανηφορίσετε με τα πόδια από το λιμάνι προς το κάστρο της πόλης μέχρι να φτάσετε στην κορυφή και μετά αρχίζει πάλι η κατηφόρα. Ο Βάλτος βρίσκεται πίσω από το κάστρο, όπως το αντικρίζετε από το λιμάνι. Υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα να πάτε με καραβάκι από το λιμάνι.

Την επισκέφθηκα με το αυτοκίνητο ερχόμενος από τον δρόμο Σύβοτα - Πάργα. Τα ενοικιαζόμενα και τα ξενοδοχεία, καθώς και μερικές ταβέρνες, αρχίζουν αρκετά πριν φτάσετε στην παραλία, σχεδόν σε όλο το μήκος της κατηφόρας.Φτάνοντας στην παραλία, το πρώτο που θα συναντήσετε είναι το Valtos Beach.

Ο δρόμος κατεβαίνει σχεδόν στο κέντρο της παραλίας κι από εδώ συνεχίζει σχεδόν ευθεία προς το δεξί τμήμα της παραλίας, αλλά στρίβει και προς τα αριστερά. Για κολύμπι όμως είναι περισσότερο το δεξί κομμάτι, γιατί στο αριστερό θα συναντήσετε πέτρες και φύκια. Εδώ οι ξαπλώστρες είναι από τις χλιδάτες του είδους.

Ακόμα και τα ντους εδώ πέρα δε μοιάζουν για ντους παραλίας! Δίπλα υπάρχει και ο πύργος του ναυαγοσώστη. Η παραλία πήρε Γαλάζια Σημαία φέτος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Απλώνοντας λιγάκι το βλέμμα παραπέρα, η λέξη που μου ήρθε στο μυαλό είναι: "χαμός"! Ένα δάσος από ομπρέλες σε όλο σχεδόν το μήκος της παραλίας.
Αν θέλετε να στήσετε τη δική σας ομπρέλα κοντά στη θάλασσα, χώρος υπάρχει γενικά, αλλά υπάρχουν και σημεία της παραλίας που θα δυσκολευτείτε, όχι μόνο στο εμπρός, αλλά και στο πίσω μέρος, γιατί οι ομπρέλες αρχίζουν σχεδόν από εκεί που σκάει το κύμα και σε κάνα δυο σημεία φτάνουν μέχρι πίσω στα μαγαζιά. Υποθέτω ότι αυτό οφείλεται στο σύνηθες φαινόμενο που συναντάμε σε πολλούς δήμους όταν βγάζουν χρήματα από τις ενοικιάσεις των χώρων τους, να κάνουν και τα στραβά μάτια σχετικά με τέτοιες παραβιάσεις της σχετικής νομοθεσίας. Λυπηρό αλλά συμβαίνει. Βέβαια τώρα με την κρίση υπάρχει και η δικαιολογία ότι δεν υπάρχει προσωπικό για ελέγχους!

Ο δρόμος συνεχίζει παράλληλα με την παραλία μέχρι ενός σημείου. Μέχρι εκείνο το σημείο υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να βρείτε πάρκινγκ, μιας και ο δρόμος είναι φαρδύς και τα αυτοκίνητα παρκάρουν κάθετα στη μία πλευρά του, οπότε χωράνε περισσότερα. Αυτό όμως σταματάει μπροστά στο Tango Club, εκεί που είναι ο ψηλός φοίνικας στην παρακάτω φωτογραφία. Εκεί ο φαρδύς δρόμος σταματάει, στρίβει δεξιά, στενεύει πολύ και χάνεται ανάμεσα από ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Μιας και βρήκα εδώ θέση πάρκινγκ, δεν τον ακολούθησα με το αυτοκίνητο. Το είχα κάνει παλιότερα και βρήκα μόνο στενάκια και ιδιωτικούς χώρους. Δεν υπήρχε δημόσιο πάρκινγκ πουθενά.

Το Tango Club ήταν με πράσινο στους χώρους του και πισίνα από τον καιρό που λίγα παραθαλάσσια μαγαζιά πρόσφεραν κάτι ανάλογο.
Το ότι είναι το πρώτο μαγαζί που διακόπτει την ευθεία του δρόμου, ο οποίος μάλιστα στενεύει κιόλας στη συνέχεια, είναι από τα πράγματα που με ενοχλούν και πιστεύω όχι μόνο εμένα. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα επόμενα παραλιακά του δεξιού τμήματος, αλλά αυτό είναι το πρώτο και "χτυπάει στο μάτι" κατευθείαν.


Η θάλασσα εδώ είναι από τις πιο ευχάριστες για κολύμπι. Αν και δεν είναι ρηχή, ο βυθός βαθαίνει αρκετά ομαλά μέχρι ενός σημείου. Μου αρέσει να την επισκέπτομαι γι' αυτόν τον λόγο, αλλά αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αρχές ή τέλος του καλοκαιριού, ποτέ όμως Ιούλιο και Αύγουστο. Γενικά η Πάργα δεν είναι γι' αυτούς τους μήνες γιατί οι ξένοι (και όχι μόνο) έχουν κατακλύσει την περιοχή και ο ζωτικός χώρος είναι περιορισμένος για όλους. Αυτή τη φορά ήρθα μόνο για αναγνώριση αφήνοντας το κολύμπι για κάπου πιο ήσυχα.
Όπως είπαμε, η παραλία πήρε γαλάζια σημαία φέτος, οπότε βλέπουμε και το απαραίτητο αμαξίδιο για πρόσβαση Ατόμων Με Ειδικές Ανάγκες..

Συνέχισα για λίγο ακόμα με τα πόδια από την παραλία. Δεν υπάρχει ούτε καν δρομάκι για πεζούς! Μόνο μέσα από την ψιλή άμμο με τα πόδια. Πύργο ναυαγοσώστη συναντάμε κι εδώ.
Το επόμενο μαγαζί, το Thalassa, πιο πολύ εστιατόριο, έχει τα τραπεζάκια του κάτω από ένα μεγάλο σκέπαστρο.

Υπάρχει κι εδώ μια πισίνα, σαφώς όμως μικρότερη από αυτή του Tango.

Μπροστά στην παραλία βρίσκεται μια εξέδρα όπου δένουν προσωρινά τα καραβάκια για να κατεβάσουν τους επιβάτες τους. Αυτή την ώρα πολλοί την χρησιμοποιούσαν ως βατήρα για να κάνουν τις βουτιές τους, παρά την απαγόρευση της πινακίδας.
Δε συνέχισα παραπέρα. Να είχαν τουλάχιστον έναν στενό πεζόδρομο στο πίσω μέρος της παραλίας! Από μακριά πάντως είδα σημαίες που λένε για water sports. Σίγουρα μέσα σ' αυτά υπάρχει και θαλάσσιο αλεξίπτωτο, γιατί έχω δει πολλές φορές κάποιους να πετάνε μ' αυτό δεμένοι σε κάποιο ταχύπλοο.

Πήρα τον δρόμο του γυρισμού. Ένιωθα και κάπως ξένος είναι η αλήθεια! Προσπάθησα να ρωτήσω κάποιους για το κόστος της ομπρέλας, και ακόμα και με αγγλικά δεν ήταν πάντα εύκολα να συνεννοηθώ. Εδώ θα βρεις ανθρώπους από οπουδήποτε μπορείς να φανταστείς και δεν είναι όλοι τους αγγλομαθείς.
Γενικά πάντως από ό,τι κατάλαβα το σετ παραλίας πρέπει να ξεκινάει από τα 8 €. Λίγο απίθανο να βρείτε φτηνότερα. Ο καφές ξεχωριστά βέβαια. Η Πάργα γενικά δεν είναι φτηνή, αυτό είναι γνωστό.


Σας άρεσε το άρθρο; Κοινοποιήστε το στο Facebook:


Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:


Share:

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Λίχνος

Ο Λίχνος είναι η δεύτερη μεγάλη παραλία της Πάργας μετά τον Βάλτο. Οι δρόμοι που οδηγούν εκεί είναι δύο και αρχίζουν και οι δύο από τον δρόμο που φεύγει από την Πάργα και συναντιέται με τον κύριο άξονα Πρέβεζας - Ηγουμενίτσας.

Ο πρώτος δρόμος, και ο πιο γνωστός μέχρι πρόσφατα, είναι αυτός που κατεβαίνει από τη διασταύρωση που είναι πιο κοντά στην Πάργα, περίπου 2 χμ. από την είσοδο της πόλης. Είχα πολλά χρόνια να κατέβω από εδώ. Την τελευταία φορά είχα κατέβει από τον άλλο δρόμο, από την Αγία Κυριακή, που θα περιγράψω πιο κάτω στη συνέχεια.

Λοιπόν, φίλοι μου. Σχεδόν όλες οι παραλίες, οι μεγάλες τουλάχιστον, λίγο πολύ έχουν έναν δρόμο παράλληλο προς την παραλία ώστε να μπορεί ο κόσμος να την προσεγγίσει. Βλέπε Βράχος, Δρέπανο, Μονολίθι, Καστροσυκιά, Λεύκα, Κανάλι, Λυγιά, ακόμα κι ο γειτονικός Βάλτος μέχρι τα μισά της τουλάχιστον. Εδώ όμως δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Δεν υπάρχει δρόμος παράλληλος με την παραλία. Το αίσθημα της ιδιοκτησίας εδώ φαίνεται να είναι πολύ πιο αναπτυγμένο και η πολιτεία δεν βρήκε τρόπο να διορθώσει τα πράγματα. Τώρα μάλλον είναι αργά πια.

Εκεί που κατηφορίζει ο δρόμος προς την παραλία, ξαφνικά αντικρίζεις "πύλες" με μπάρες που, ναι μεν είναι μόνιμα σηκωμένες, αλλά σου δείχνουν σαφώς ότι από εδώ και πέρα κινείσαι σε ιδιόκτητο χώρο. Έτσι λοιπόν και στην πρώτη διασταύρωση που βλέπετε στην επόμενη εικόνα: Ενώ βρισκόμαστε σε απόσταση σχεδόν μισό χιλιόμετρο (οδικά) από την παραλία, βλέπετε μπάρες ευθεία και δεξιά. Δεξιά πάει για το κάμπινγκ, ευθεία για το μεγαλύτερο ξενοδοχείο της παραλίας.

Ο ευθεία δρόμος προς το ξενοδοχείο, μετά το πάρκινγκ του, καταλήγει όπως βλέπετε στην παρακάτω εικόνα: Ένα δρόμος με μπετόν που στενεύει όπως κατεβαίνει προς την παραλία. Βασικά είναι μόνο για πεζούς, γιατί αν τον κατεβείτε με το αυτοκίνητο, είναι πολύ πιθανό να γυρίσετε πίσω με την όπισθεν.

Ο δρόμος για το κάμπινγκ καταλήγει στο πάρκινγκ του, που είναι για τους πελάτες του, και βρίσκεται κοντά στην παραλία.

Στο δεξί μέρος είναι ο χώρος για σκηνές.

Ενώ υπάρχει και εστιατόριο.

Από το "open to the public" (ελεύθερο για το κοινό) της πινακίδας, είναι φανερό ότι αυτό το καθεστώς των κλειστών δρόμων και περιοχών κάνει επιφυλακτικούς τους επισκέπτες της παραλίας, σε σημείο που χρειάζεται και διευκρίνιση ότι η ταβέρνα και το μπαρ είναι ελεύθερα για το κοινό!

Θέση δεν υπήρχε και στις δύο περιπτώσεις, οπότε γύρισα πίσω να δοκιμάσω την τύχη μου στον τρίτο δρόμο, τον αριστερό. Μέσα Ιουλίου, Πάργα. Τι περίμενα, να βρω πάρκινγκ; Τέλος πάντων, επειδή έχω μια τύχη με τα πάρκινγκ, είπα να δοκιμάσω. Ο δρόμος καταλήγει πάλι σε δύο πύλες. Η ευθεία οδηγεί σε ξενοδοχείο. Η δεξιά οδηγεί στο πάρκινγκ ενός παραλιακού εστιατορίου - καφέ.
Το πάρκινγκ τίγκα όσο δεν παίρνει άλλο. Κατέβηκα για λίγο μόνο και μόνο για κάνα δυο φωτογραφίες.

Οι λιγοστές φωτογραφίες που τράβηξα (σε σύγκριση με άλλες παραλίες),  όπως διαπιστώνω και τώρα που γράφω το άρθρο, δεν ήταν καθόλου προσεγμένες, και ο λόγος ήταν ότι μου έφυγε κάθε διάθεση, γιατί ένιωθα κάθε στιγμή ότι παραβιάζω ιδιωτικούς χώρους για το αυτονόητο: Να πάω στην παραλία! Πολλές πύλες, φράχτες, μάντρες και πολλές πινακίδες που σε μπερδεύουν γιατί όλες λένε "beach"! Βέβαια αν ήταν αρχές Ιουνίου, ίσως και όλα αυτά να περνούσαν απαρατήρητα.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά η αίσθησή μου ήταν ότι ήθελα να φύγω όσο το δυνατόν γρηγορότερα από εκεί! Πρέπει να υπάρχει κάποιος δρόμος που οδηγεί μέχρι ενός σημείου προς το αριστερό τμήμα, από ότι πληροφορήθηκα κατόπιν εορτής, αλλά ή δεν τον πρόσεξα μέσα στη σύγχυση ή τον πέρασα για ιδιωτικό που οδηγεί σε κάποιο ξενοδοχείο! Μπέρδεμα λέμε! Κι αυτός που μου είπε την πληροφορία δε θυμόταν ακριβώς γιατί είχε μπερδευτεί όπως κι εγώ. Θα δοκιμάσω να τον εντοπίσω σε επόμενη επίσκεψη.

Σ' αυτή την κακή διάθεση δεν έφταιγε βέβαια στο ελάχιστο η παραλία και η θάλασσα, που είναι καταπληκτικές και οι δύο. Ξέχασα να ρωτήσω για ομπρέλες και ξαπλώστρες αλλά από ό,τι μου έχουν πει συνεχίζουν να χρεώνονται εξτρά. Έτσι ήταν πάντα εδώ και το θεωρώ απίθανο να αλλάξει, γιατί η πλειονότητα των τουριστών είναι ξένοι και πολλοί έρχονται και με καραβάκια από την Πάργα. Οι δύο επόμενες φωτογραφίες είναι από παλιότερη επίσκεψη. Η άμμος και η θάλασσα δεν αλλάζουν, ευτυχώς!

Η παραλία έχει χοντρή άμμο και η θάλασσα πολύ όμορφο χρώμα. Τα νερά κι εδώ βαθαίνουν απότομα. Η Πάργα έτσι κι αλλιώς δε φημίζεται για τις ρηχές της παραλίες. Παντού τα νερά βαθαίνουν γρήγορα.


Πήρα λοιπόν το δρόμο της επιστροφής, αλλά και πάλι ήθελα να δω τι συμβαίνει στο άλλο, το αριστερό κομμάτι της παραλίας. Πιο πολύ αν άλλαξε κάτι από πλευράς πρόσβασης και πάρκινγκ.
Ο άλλος δρόμος που οδηγεί στην παραλία του Λίχνου ξεκινάει μέσα από το χωριό Αγία Κυριακή που θα συναντήσετε στον δρόμο σας 2,5 χμ. πιο πάνω. Στο σημείο που θα δείτε τις παρακάτω πινακίδες, στρίβετε προς τη θάλασσα.

Ο δρόμος, αν εξαιρέσουμε τα πρώτα μέτρα κοντά στο χωριό, στη συνέχεια είναι αρκετά φαρδύς στο μεγαλύτερο μέρος του, μόνο που, από ένα σημείο και μετά, από άσφαλτος γίνεται τσιμεντόδρομος. Στο βάθος βλέπετε, ήδη από τα μέσα της διαδρομής, ένα μικρό τμήμα της παραλίας.

Και πιο κάτω έχετε ακόμα καλύτερη θέα. Η παραλία ξεπερνάει τα 700 μ. μήκος και στο πλάτος φτάνει και τα 30 μ. σε κάποια σημεία.

Εδώ τα πράγματα είναι πολύ άνετα. Χώρος άπλετος για παρκάρισμα, και με σκιά μάλιστα, αν προλάβετε. Δείτε και το βίντεο στο τέλος του άρθρου.

Το πλησιέστερο μαγαζί, που είναι εστιατόριο και beah bar με τις ομπρέλες του στην παραλία, είναι το "Paliria" και απέχει αρκετά από την αριστερή άκρη της παραλίας.

Η αριστερή άκρη δεν έχει ούτε beach bar ούτε ομπρέλες. Εδώ ερχόσαστε με την ομπρελίτσα σας και είσαστε πιο κοντά στη φύση.
Ο γιαλός μπορεί εδώ να έχει περισσότερο βοτσαλάκι παρά άμμο σε αρκετά σημεία και ίσως συναντήσετε και κάποιες πέτρες στα πρώτα βήματα στη θάλασσα. Μετά δεν πατώνετε έτσι κι αλλιώς.
Είναι κάπως περίεργο πάντως. Από τη μέση και δεξιά η πλαγιά είναι όλη κατειλημμένη από κτίρια και ιδιοκτησίες ενώ η αριστερή έχει μείνει ανέγγιχτη. Δεν είναι κακό αυτό! Ίσα ίσα, έτσι είναι μια παραλία για όλα τα γούστα. Επίσης, ξέχασα να το αναφέρω: και το τέρμα δεξιά κομμάτι είναι πιο ήσυχο χωρίς μαγαζιά από πάνω, απλά εκεί δεν το προσεγγίζετε με το αυτοκίνητο.
Κι ένα βιντεάκι από την αριστερή πλευρά της παραλίας.



Share:

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΠΡΕΒΕΖΑ: Κυανή Ακτή, Παντοκράτορας, Αλωνάκι, Μύτικας, Φάρος.
ΚΑΝΑΛΙ: Δάσος Μονολιθίου, Νικόπολις club, Μονολίθι, Τσούκες, Κανάλι Hotel.
ΚΑΣΤΡΟΣΥΚΙΑ
: Preveza Beach Hotel, Ακρωτήρι, Κάμπιγκ Αστερίας, Λεύκα.
ΛΥΓΙΑ
: Αρτολίθια, Ριζά, Κάμπινγκ Κοράλι, Κάμπιγκ Ακρογιάλι, Χειμαδιό, Βράχος-Λούτσα
ΑΜΜΟΥΔΙΑ
: Αλωνάκι, Σκάλα, Όρμος του Οδυσσέα.
ΠΑΡΓΑ
: Αη-Γιαννάκης, Λίχνος, Πίσω Κρυονέρι, Κρυονέρι, Βάλτος, Σπαρτίλα, Άγιος Σώστης, Σαρακήνικο.
ΠΕΡΔΙΚΑ: Μέγα Ντράφι, Αγία Παρασκευή, Αγκάλη, Καμίνι, Κάμπινγκ Σοφάς, Αρίλας, Σταυρολιμένας, Καραβοστάσι, Πράπα Μάλι.
ΣΥΒΟΤΑ
: ΔΕΗ, Ζέρη, Torre a Mare, Γαλλικός Μόλος, Πισίνα, Μπέλα Βράκα, Ζάβια, Μέγα Άμμος, Μικρή Άμμος, Μεγάλη Σπηλιά.
ΠΛΑΤΑΡΙΑ: Γάτα, Κάμπινγκ Καλάμι, Ελιά, Κόκκινος Βράχος, Πλαταριά Beach Hotel, Κάμπινγκ Έλενα, Πλαταριά, Κάμπινγκ Ναυτίλος.
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ: Κάμπινγκ Δρέπανος, Δρέπανος, Μακρυγιάλι, Μπούκα.
ΣΑΓΙΑΔΑ
: Λωρίδα, Στροβίλι, Κεραμίδι.
ΧΑΡΤΗΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Ακολουθήστε τη σελίδα στο Facebook για να μην χάνετε τις ενημερώσεις:

Μπούκα (Θεσπρωτίας)

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Translate - Μεταφραση

LIKE ΣΤΟ FACEBOOK