ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΠΡΕΒΕΖΑ: Κυανή Ακτή, Παντοκράτορας, Αλωνάκι, Μύτικας. ΚΑΝΑΛΙ: Δάσος Μονολιθίου, Νικόπολις club, Μονολίθι Beach, Κανάλι Hotel. ΚΑΣΤΡΟΣΥΚΙΑ: Preveza Beach Hotel, Ακρωτήρι, Κάμπιγκ Αστερίας, Λεύκα. ΛΥΓΙΑ: Αρτολίθια, Ριζά, Κάμπινγκ Κοράλι, Κάμπιγκ Ακρογιάλι, Χειμαδιό, Βράχος-Λούτσα ΑΜΜΟΥΔΙΑ: Αλωνάκι, Όρμος Οδυσσέα, Κερέντζα. ΠΑΡΓΑ: Αη-Γιαννάκης, Λίχνος, Πίσω Κρυονέρι, Κρυονέρι, Βάλτος, Σπαρτίλα, Άγιος Σώστης, Σαρακήνικο. ΠΕΡΔΙΚΑ: Αγία Παρασκευή, Αγκάλη, Καμίνι, Κάμπινγκ Σοφάς, Αρίλας, Σταυρολιμένας, Καραβοστάσι, Πράπα Μάλι. ΣΥΒΟΤΑ: ΔΕΗ, Ζέρη, Torre a Mare, Γαλλικός Μόλος, Πισίνα, Μπέλα Βράκα, Ζάβια, Μέγα Άμμος, Μικρή Άμμος, Μέγα Ντράφι, Μεγάλη Σπηλιά. ΠΛΑΤΑΡΙΑ: Γάτα, Κάμπινγκ Καλάμι, Ελιά, Κόκκινος Βράχος, Πλαταριά Beach Hotel, Κάμπινγκ Έλενα, Πλαταριά, Κάμπινγκ Ναυτίλος. ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ: Δρέπανος, Μακρυγιάλι, Μπούκα. ΣΑΓΙΑΔΑ: Λωρίδα, Στροβίλι, Κεραμίδι. ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ: ΛΕΥΚΑΔΑ: Αμμόγλωσσα, Γύρα, Μύλοι, Άγιος Ιωάννης, Καμίνια, Γιαλού Σκάλα. Δ. ΛΕΥΚΑΔΑ: Πευκούλια, Άγιος Νικήτας, Μύλος, Κάθισμα, Γάιδαρος, Αβάλι, Καβαλικευτά, Γιαλός (Αθάνι), Εγκρεμνοί, Πόρτο Κατσίκι. ΑΝΤΙΠΑΞΟΙ: Βουτούμι - ΧΑΡΤΗΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Ελιά

Elia
Η Ελιά  είναι μια μικρή παραλία με χοντρά βότσαλα. Ο δρόμος που οδηγεί σ' αυτή από την εθνική Ηγουμενίτσας - Πρέβεζας δεν έχει στρωθεί ακόμα με άσφαλτο και θέλει λίγο προσοχή σε κάποια σημεία που εξέχουν μεγάλες πέτρες. Ευτυχώς η απόσταση από την άσφαλτο είναι πολύ μικρή, σε ένα λεπτό θα έχετε φτάσει σε ένα αρκετά ευρύχωρο πλάτωμα που χωράει μερικά αυτοκίνητα.

Από εδώ θα χρειαστεί να κατεβείτε περίπου 50 σκαλιά για να αντικρίσετε τελικά τη θάλασσα να ξεπροβάλλει ανάμεσα από τα δέντρα. Όπως θα δείτε, σε ένα αρκετά μεγάλο τμήμα της παραλίας τα δέντρα φτάνουν μέχρι τη θάλασσα προσφέροντας τη φυσική τους σκιά στους επισκέπτες της. Αν δεν έχετε ομπρέλα, δεν σας χρειάζεται, αρκεί να προλάβετε να πιάσετε μια σκιερή θέση. Μην ψάχνετε για ξαπλώστρες και καντίνες. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα. Αν θέλετε να προμηθευτείτε νερό ή καφέ, μπορείτε να το κάνετε στο καφέ "Άνεμος" του βενζινάδικου που βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στην εθνική.

 Η παραλία δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Με δυσκολία φτάνει τα 100 μέτρα από άκρη σε άκρη και είναι σπαρμένη με μεγάλα πατατο-βότσαλα μέσα και έξω από το νερό τα οποία σε εξαναγκάζουν στη γνωστή "ζεϊμπεκιά" κατά την είσοδο και την έξοδο στη θάλασσα (παρακάτω εικόνες). Υπάρχουν όμως και σημεία με χαλίκι ή λίγο άμμο. Τα νερά βαθαίνουν σχετικά ομαλά και φαίνονται καθαρά.


Το μεγάλο ατού της παραλίας όπως είπα είναι η φυσική σκιά που προσφέρουν τα δέντρα που βρίσκονται πίσω της. Αρκετοί την έχουν αράξει κάτω από τα δέντρα και απολαμβάνουν της δροσιά της φυσικής σκιάς με θέα τη θάλασσα.

Το άλλο που μου άρεσε σ' αυτή την παραλία ήταν η σκάλα της. Φτιαγμένη με πέτρα της περιοχής δένει πολύ όμορφα με το περιβάλλον. Εξάλλου αυτές οι παραλίες με τις σκάλες έχουν το κάτι ιδιαίτερο, έτσι δεν είναι;


===================================================
ΜΙΚΡΗ ΕΛΙΑ
===================================================

Όταν ρώτησα τους ντόπιους πώς ονομάζεται η παραλία που ανέφερα παραπάνω, μου είπαν "Ελιά". Αμέσως όμως έσπευσαν να μου εξηγήσουν ότι "Ελιά" λέγεται και μια μικρότερη παραλία λίγο πιο πέρα  της οποίας ο δρόμος που οδηγεί σ' αυτή στρώθηκε πρόσφατα με άσφαλτο σε ένα τμήμα της, όσο ήταν δημόσιο, γιατί παρακάτω είναι ιδιόκτητο όπως με πληροφόρησαν. Η νέα ασφαλτόστρωση γράφτηκε στον τύπο και αναφέρθηκε στα τοπικά μέσα ότι στρώθηκε ο δρόμος για την Ελιά με αποτέλεσμα αυτοί που ήξεραν την παραπάνω παραλία ως Ελιά να δείχνουν λίγο συγχυσμένοι. Τέλος πάντων, άκουσα κάποιον να λέει, ας πούμε αυτήν τη μικρή παραλία με την νέα ασφαλτόστρωση "Μικρή Ελιά". Και έτσι υιοθέτησα την πρόταση.

Επισκέφτηκα την παραλία αλλά δεν θα τη σύστηνα, για την ώρα τουλάχιστον. Η ασφαλτόστρωση είναι μόνο για μερικά μέτρα. Έτσι κι αλλιώς δεν απέχει πολύ από το δρόμο. Το κακό είναι ότι παρακάτω που είναι χωματόδρομος, είναι κακοτράχαλος και στο τέλος του το πλάτωμα για αναστροφή είναι πολύ μικρό και θα δυσκολευτείτε να γυρίσετε, προσέχοντας να μην σπάσετε το αυτοκίνητο στις πέτρες που εξέχουν από το χώμα.

Το μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία είναι σχεδόν χαμένο ανάμεσα στα δέντρα και τα φυτά,  ενώ στο τέλος του, που καταλήγει στη θάλασσα, ήταν γεμάτο σκουπίδια. Γενικά ο τόπος μύριζε και θύμιζε... "ναρκοπέδιο".
Η παραλία είναι πιο μεγάλη από την Ελιά σε μήκος, αν και διακόπτεται από βραχάκια κατά τόπους, αλλά με πάρα πολύ μικρό πλάτος, σε σημείο που δε θα την έλεγε κανείς παραλία. Η μορφολογία της ήταν περίπου όπως της Ελιάς με χοντρά βότσαλα αλλά πολύ χαμηλά δεντράκια και θάμνους που θα πρέπει να συρθείς από κάτω τους για σκιά.

Share:

0 ΣΧΟΛΙΑ:

Δημοσίευση σχολίου

Μη διστάζετε να αφήσετε το σχόλιό σας. Μια παρατήρηση, διόρθωση, αξιολόγηση ή, ακόμα καλύτερα: ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ. Φωτογραφίες μπορείτε να ανεβάσετε στη σελίδα μας στο Facebbok: https://www.facebook.com/EpirusBeaches/

Μονολίθι Beach

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Translate - Μεταφραση

LIKE ΣΤΟ FACEBOOK